~: [V] i O l e T- M o O [N] :~

Blog Tag คือ จดหมายลูกโซ่เปิดเผยความอับอาย โดนมากี่ดอกไม่บอก =_=เพราะเยอะน่าดู

มีคนส่งมาหลายคนแต่เราเอ๋อเองลืมมอง =_= ตกลงตรูมีอะไรให้คนอื่นแค้นน้า

เริ่มเรื่องเผา

เรื่องที่ 1. เอ๋อจนโดนไฟเผามือมาหมดๆ

เนื่องจากในการเทอาหารเลี้ยงเชื้อคะ ต้องทำใกล้ตะเกียงแอลกอฮอล์ แล้วฝาจุกขวดมันเป็นลำสีด้วยอาการเอ๋อหรือลืมแต่อย่างใด จริงๆเขาต้องเอาปากขวดลนไฟแต่ข้าพเจ้าเปิดจุกแล้วเอาจุกลำสี เมื่อสำลีเจอกับไฟก็สปากร์สิคะ ไหม้ท่วมนิ้วข้าพเจ้า ด้วยอาการเอ่อต่อเนื่อง ไม่สะบัดสำลีออกแต่เดินไปหาอ่างล้างจาน โอยระยะทางทรมาน 5 เมตร 0[]0 ทั้งๆที่สะบัดทิ้งตรงนั้นก็ได้ ด้วยอาการงกนั่นเหละไม่อยากสะบัดใส่อาหารขี้เกียจเตรียมใหม่ กรำจริงๆ พอมาถึงอ่างล้างจานก็ปาเอาไหม้ไปทั้งเล็บแล้วคะ เล็บที่อุตส่าห์ไว้มาตั้ง 7 เดือน แถมวันนั้นเพ้นอย่างดีเป็นลายผีเสื้อสีชมพูเล็บละตั้ง 20 T_T สีเพ้นมันเยิ้มไหลลงมาเป็นน้ำเลย แถมเล็บก็ไหม้เป็นสีน้ำตาลไหม้ๆ ดำๆ แถมด้วยกลิ่นเหมือนพาสติกไหม้ =_=ขนาดเล็บที่ได้ชื่อว่าแข็งในร่างกายคนนะนั่น เจอไฟเข้าไปหมดกัน เล็บ 7 เดือนจึงต้องตัดจนสั้นกุดอย่างช่วยไม่ได้ แต่โชคยังดีที่เล็บยาวมันเลยลามมาไม่ถึงเนื้อ แค่เนื้อด้านๆชาๆไปส่วนหนึ่ง ปวดแสบปวดร้อนพองพะยะค่ะ แถมตามด้วยการโดนหักคะแนน เนื่องจากไม่รอบคอบ แง้วว อาจารย์ขรา

เรื่องที่ 2 . ที่มาของชื่อ

เห็นคนอื่นๆเขาเอาชื่อมาพูด เราก็เอามั่ง >_< เหอๆๆ ที่มาของชื่อคุรามะมาจากภูเขาคุรามะในญี่ปุ่นคะ เราอยากจะแข็งแกร่ง หนักแน่น มั่งคงไม่สั่นคลอนไม่ว่าสถาณการณ์ใดๆ เปรียบดั่งภูเขาคุรามะที่แผ่นดินไหวยังมิเป็นไร ว่าเข้าไปน่าน จริงๆไม่ใช่คะ หุหุ

เอามาจากตัวละครที่เราชอบจากเรื่อง YUYU Hakusho ก็แค่เนี่ยเหละคะ มิได้มีความหมายอะไรมาก

เรื่องที่ 3 . สิ่งที่เกลียจ

แสงแดดแรงๆคะ เวลาโดนแยงตาแล้วก็แสบตาเหมือนกัน เราตาไม่ค่อยจะดีที่สักเท่าไร

ผลไม้ที่เกลียจที่สุดคือ ทุเรียนคะ ถึงเค้าจะบอกว่าอร่อยก็เหอะ แต่เราเกลียจกลิ่นของมันจริงๆ เคยฝืนกินเข้าไปเวลากินเข้าไปพะอืดพะอม ยังไงไม่รู้เลยยอมแพ้คะ

ของที่เกียจตามมาก็คือ ผีคะ ผี กริ๊ดดด กลัวที่สุดแต่ช่วงนี้ไม่รู้เป็นไง เจอจังเลย =_= เครีสคะ แถมชอบเจอตอนมืดๆ แน่จริงมาเจอกันกลางวันเดะ พอเป็นเวลากลางคืนเรารู้สึกจะน่ากลัวเพิ่มเป็น 2 เท่าไงไม่รู้ ถ้าเวลากลางวันยังมะเท่าไรนะ

เรื่องที่ 4 ทำไมเราจึงชอบ Yaoi

คาดว่าหลายๆคนคงรู้ เริ่มแรกเลยเราเริ่มเก็บหนังสือการตูนเป็นตัวของตัวเองเมื่อสักประมาณ ป.3 เรื่องแรกที่เก็บก็คือตำนานเทพองค์ทองนะเหละ เรื่องผู้หญิ้งผู้หญิง นั่นสินะมาจนถึงตอนนี้ก็ยังแปลกใจตัวเอง หลังจากนั้นช่วง ขึนป.6 ก็เริ่มมีความ Y แฝงในตัวบางทีอ่านแล้วก็เชียร์พระเอกกับรองพระเอกให้ได้กันแทน เนื่องจากหงุดหงิดนางเอก อิดออดจัง แต่ช่วงนั้นก็ยังไม่ได้บ้ามากมาย แถมยังเก็บโดจินชิ H ของการด์แคปเตอร์อีกตะหาก =_=เอาเข้าไปชีวิตตรู พอขึ้น ม.1 เนี่ยเหละถึงได้บ้าจัด อาจจะเพราะเกิดอาการเซ็งโด H รึแต่อย่างไรก็ไม่ทราบ แต่คาดว่าอาจจะเป็นเพราะโด H ของการด์แคปเตอร์เนี่ยเหละจับซากุระมั่วได้ มั่วดี เห็นผู้หญิงเป็นของเล่นของแกรึไงวะ ซากุในโดก็ร่านเหลือเกินเอาตั้งแต่ พ่อตัวเอง พี่ชาย ยูกิโตะ ยันลี =_= และการตูนบางเรื่องทำยังกับผู้หญิงเป็นเครื่องระบายอารมณ์งั้นเหละ (เคยไปนั่งอ่านการตูนผู้ชายมาบ่อยๆ อย่างเรื่อง H2 เงี้ยการตูนเล่มยาวๆสมัยก่อนนะ =_= ไม่อยากบรรยาย) พอมาเริ่มอ่านเกย์อย่างเป็นจริงเป็นจังก็ครั้งแรกเมื่อตอน ม.1 เนี่ยเหละ อ่านแล้วติดใจ >_< อิอิ รังแกผู้ชายก็ยังดีกว่ารังแกผู้หญิงเนอะ แล้วก็เริ่มจิตมาตามลำดับ ขณะนี้เป็นพวกSMYไปเสียแล้ว หุหุ

เรื่องที่ 5 ใครจะรู้มั่ง ว่าสาวก Y กลับมีแฟน

นั่นสิข้อนี้เราก็ยังงงตัวเอง ว่ามีเข้าไปได้อย่างไร เราเคยมีแฟนผู้ชายมาหลายคนพอดู แต่แฟนคนปัจจุบันก็เป็นผู้ชายเสีย 1 คน และผู้หญิงอีก 1 คน =_= จะหาว่าหลายใจก็ช่างเตอะ ก็หัวใจคนเรามีหลายห้องนิน่า และอีกอย่างหนึ่งเราไม่คิดจะแต่งงานกับพวกเขาทั้งหลายด้วย เราคิดว่าเราเข้าใจตัวเองว่า ไม่ได้อยากแต่งงานกับผู้ชายหรือบางทีก็ยังไม่ได้พบคู่ก็ได้กระมั้ง เวลาเราเดทกับแฟนผู้ชายของเราบางทีเราก็เชียร์เค้าให้ไปเป็นเกย์กับเพื่อนของเขาเหมือนกัน แต่ถ้าเขาไปจริงๆบางทีเราอาจจะคงเหงาด้วยกระมั้ง เราเองก็ไม่แน่ใจแต่ว่าเราคบกับเขามานานมากมาย เขาเป็นคนทำงานแล้วฐานะทางการเงิน ทั้งนิสัยพ่อแม่เขาก็ใจดีทั้งระยะเวลาการคบก็ออกจะยาวนานด้วย แถมยังไม่เคยทำรุ่มร่ามอะไร (ถึงจะมารุ่มร่ามแต่กับผู้ชายฉันก็ให้แค่จับมือยะ) ทั้งๆที่ดีขนาดนี้แต่ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมตอนเขามาขอแต่งงาน บอกว่าเรียนจบแล้วแต่งงานกันนะ เราก็ยังไม่รับแต่ถึงกระนั้นเราทั้ง 2 คนก็ยังคบกันต่อไป ซึ่งขณะนี้ก็คบกันมาเป็นปีที่ 6 แล้ว แล้วก็คงจะอยู่แบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ก็คิดไว้ว่าสักวันเขาก็คงหาผู้หญิงอื่นแทนได้ละมั้ง บางทีเรา 2 คนก็คงเหมาะกับการเป็นเพื่อนคอการ์ตูนมากกว่า แต่ถึงบอกแบบนั้นไป เขาก็บอกว่าให้ลองคบกันต่อไปเพื่อสักวันจะตัดใจกันได้ =_= แล้วเมื่อไรตรูจาได้เลิกกับมันวะ ส่วนแฟนผู้หญิงอีกคนของเรา นั่นเหละเราเองก็งง คบมาได้ไง(อีกแล้ว) แต่ก็นะคนนี้เป็นแค่กิ๊ก รึเปล่า เพราะเนื่องจากแฟนคนแรกของเราเขาบอกว่าบางทีเขาก็ไม่มีเวลาให้กับเรา เลยยอมอนุญาติให้มีกิ๊กได้ แต่ขออย่าให้มีกิ๊กเป็นผู้ชายอื่นเลย และแล้วในเมื่อมีคนชี้โพรงก็เอาสิคะ แต่กับคนนี้ถึงจะเคยหอมแก้มกันมา แต่ก็คงเป็นได้แค่เพื่อนอีกคนนั่นเหละ สรุปคือตรูจะคบไปทำไม สู้อยู่คนเดียวท่าจะเวิกส์กว่า แต่ก็แอบเสียดายของเหมือนกันเพราะแฟนคนแรกเราเขาให้ของมากมายเหลือเกิน (งกจิงเรา)

เรื่องที่ 4. บางคนอาจจะไม่รู้ แต่ครอบครัวเราไม่เคยรู้เลยว่าเราบ้า Yaoi

ใครที่เคยคุมM หรือคุยในบอดกับเรา ไม่ต้องดูไรมากแต่มองบล็อกท่านก็น่าจะรู้ว่าเราพลังม่วงแค่ไหน และคงจะไม่เชื่อว่าบ้ามากมายเท่านี้พ่อแม่มองข้ามไปได้ไง สาเหตุง่ายๆ ก็ใช้ผลการเรียนกับความเรียบร้อยกลบนะสิ แถมยังกลบมิดด้วย เราคอยเตือนตัวเองอยู่บ่อยๆ ว่าห้ามเกรดตกกว่า 3 เพราะไม่งั้นจะอดอ่านy และมันก็ได้ผลดี ถึงแม้จะชอบปั่นอ่านก่อนสอบคืนเดียวก็เถอะ แต่ด้วยความเตือนตัวเองนี่เหละทำให้เราปั่นงานแบบไม่เกียจคร้านมากนัก ถึงจะชอบอู้อยู่เป็นนิจ จะมีสักกี่คนที่เชื่อว่าเราได้รับรางวัลความประพฤติเรียบร้อยดีเด่นมาบ้าง หุหุ

เรื่องที่ 5. เรื่องสุดท้ายแล้วว้อยยย

สาเหตุที่แท้จริงของความเจอผีบ่อย เพื่อนๆหลายคนลงความเห็นพ้องต้องกันว่า เพราะเราคล้ายผี ใช่ที่ไหนละ =_= เราขาวเพราะเป็นโลหิตจาง แล้วก็ไว้ผมยาวเพราะแฟนผู้ชายขอเป็นวันเกิดเขาว่าอยากให้ไว้ผมยาว แต่มันดั้นตรงเรียบแบบไร้รอยกระดกเองเท่านั้น แล้วปากเราซีดบางเวลาเพราะเป็นภูมิแพ้กับหอบเล็กน้อยเท่านั้น ขอยืนยันนั่งยันตรูไม่ใช่ผีเว้ยยย แง่งๆ แค่บางเวลาไปยืนมุมตึกมืดๆ เพื่อนเดินมามันทำฟรอม์ตกใจปล่อยของร่วงหมดทเน้นเอ๊ง (แล้วใครใช้ให้เอ็งไปยืนมุมตึกละ)

ส่วนอีกเรื่องคือจะมีใครเชื่อมั่งว่าสาวที่ใช้ของทุกอย่างสีชมพู ทำเล็บ แต่งผมอย่างข้าพเจ้าจะเป็นทอมเวลาอยู่กับผู้หญิง โฮะๆๆๆ

จบการบ้าเพียงเท่านี้

และแล้วก็จบที่เราละกันคาดว่าคงโดนกันไปครบแล้วละ เง้อ