[fic TRC+X]แมวดำ

posted on 03 Jun 2007 18:00 by clover74321 in Fic

อาช่วงนี้บ้าหูจริงๆเลย บ้าแมวไฟย์ว้อยยย น่าร๊ากกกกก ถึงจะเลยเทศกาลไปแล้วแต่เอามาแทนคำชดเชย จากการหายตัวไปนาน ช่วงนี้งานยุ่งคะขอโทษด้วย

แล้วสำนวน เอาแบบรวดรัดไร้ความงามไปเลยนะคะ แบบว่างานเยอะมาก

ฟิกนี้แต่งให้แด่เพื่องี่เง่าที่สะเร่อชอบของแปลก

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในหมู่บ้านลัทธิหู มีแมวดำทั้ง 2 ตัวกำลังเดินสบายอารมณ์ใจหมายอยู่

แหมคามุอิ ไม่เห็นต้องโมโหขนาดนั้นเลยนี่ เสียงนุ่มตามแบบฉบับผู้ดีอังกฤษถูกเปล่งออกมาจากแมวดำที่มีเรือนผมสีรัตติกาลนุ่มสลวยซอยสั้น นัยน์ตาสีมรกตระยับ ดวงหน้าหวานน่ารัก (มันคนเอเชียนี่หว่า) เอ่ยกับเด็กหนุ่มข้างเคียงที่ส่วนสูงไล่ๆกัน

ไม่ให้โมโหได้ไงละซูบารุ เจ้าของนัยน์ตาสีอเมทิศแสนน่าหลงใหลหันขวับมายังเด็กหนุ่มหน้าหวาน เรือนผมสีรัตติกาลประกายม่วงโบกสะบัดตามศีรษะของเจ้าของ ใบหน้างดงามอย่างมีสเน่ห์เป็นความงามคนละแบบกับเด็กหนุ่มข้างเคียง ก็เจ้าหมาเซมันรุนแรงกับพี่ไปแล้ว ดูซิ ทำจนแทบจะไม่หลับไม่นอนแถมยังเลือดโชกอีกตะหาก(ทำอะไรชาวม่วงๆอย่างเรารู้ดีเน้อ)

เอาน่าคามุอิ แต่ว่ามาว่าผมคนเดียวไม่ได้หรอกนะครับ ฟูมะเองก็ดูท่าจะรุนแรงพอดูเหมือนกันนี่ครับคนเป็นพี่หันไปหาน้องแมวดำของตน ทำเอาคนฟังหน้าวาบชาด้วยความอาย

ตะแต่ ฟูมะไม่ได้ทำบ่อยนี่

คำแก้ตัวถูกหมดความสนใจเมื่อฝ่ายพี่ชายหันไปตามเสียงเล็กๆทางอื่น

มี้ มี้! เสียงเล็กๆนั้นร้องอย่างตื่นตระหนก ฟังแล้วคล้ายกับเสียงของลูกแมวตัวเล็กๆเสียมากกว่า

ด้วยความเป็นสุภาพษุรุษที่ดี จะยอมปล่อยให้เด็กถูกรังแกได้อย่างไร ซูบารุรีบวิ่งไปหาต้นเสียงนั้น ทำให้แมวดำอีกตัวบ่นอย่างหงุดหงิดกับความใจดีของพี่ชายตน

เอาอีกแล้วนะซูบารุ ใจดีเกินไปแล้วบ่นได้แค่นั้นก็ต้องเร่งฝีเท้าตามคนข้างหน้า

ครั้งพอมาถึงก็ปรากฏภาพแมวขาวตัวเล็กๆที่มองยังไงก็ไม่น่าจะเกิน5ขวบ กำลังถูกอีแร้ง 4 ตัวฉุดกระชาดลากถู

แก๊วๆ อีแร้งทั้ง 4 ร้องพร้อมกำลังฉุดกระชากลากเสื้อผ้าของเด็กน้อยออกมา เผยให้เห็นเนื้อสีขาวพิสุทธิ์น่าหลงใหล และพาลากเข้ามุมตึก (อีแร้งมันร้องภาษาอะไรหว่า ลืม)

ปล.ไม่ต้องตกใจทำไมอีแร้งมันหื่นน เดี๋ยวรอดูเฉลยแล้วกันว่าอีแร้งมันมีใครมั่ง

พี่คุรามะถอดเร็วๆจิ เดี๋ยวคนอื่นมาเห็นหรอก อีแร้งสีดำสนิทนามว่ามันมี่หรือมิ้น เอ่ยกับอีแร้งสีชมพูแปร๋นข้างเคียง

เอาน่าๆ เด็กน่าเจี้ยะแบบนี้มันต้องค่อยๆ ลอกเปลือก ว่าแต่ฝนช่วยลากเข้าตรอกเร็วจะได้ทำอะไรๆต่ออีแร้งที่ดูเหมือนจะเป็นผู้อาวุโสสุดเอ่ยบอกกับอีแร้งสีม่วงอร่ามกระจ่างใจที่กำลังใช้จงอยปากลากแมวน้อยที่ดิ้นพล่านเข้าซอกตึก

ว่าแต่ เรามาถอดกางเกงกันดีไหมพี่ขราเสียงหื่นๆถูกเปร่งออกมาจากอีแร้งสีแดงขนาดควายเห็นต้องวิ่งใส่อย่างไม่ต้องคิดนามว่า Moth พูดพร้อมกับใช้จงอยปากดึงกางเกงแมวเหมียวผู้โชคร้าย

แต่อีแร้งแสนหื่นทั้ง4สาวหาได้ทำสำเร็จไม่ เมื่ออยู่ๆอีแร้งสีดำสนิทก็ถูกเท้าเสนงามของแมวเหมียวสีดำนามซูบารุ อัดเข้าเต็มหน้าจนลอยละลิ่วไปกระแทกซอกตึก พร้อมทั้งเล็บงามๆของคามุอิที่ช่วยถลกขนอีแร้งจนแทบร่วมหมด เท่านั้นยังไม่พอ เจ้งามแสนโหดลัทธิSMเข้าเลือดอย่างคามุอิรึจะปล่อยแค่นี้ เจ้แกใช้เท้าอีกข้างกระแทกลงลำตัวของอีแร้งดำผู้โชคร้ายจนกระอักออกมาเป็นเลือดแล้วคว้าอีโต้ประจำตัวมาถลกหนังกำพร้ามาดูเล่น จนเลือดไหลอาบพื้นอย่างน่ากลัว อีแร้งสาวหมดสภาพเพียงไม่กี่อึดใจนอนพะงาบๆอย่างน่าสงสาร แต่ราชินีมาโซยังไม่สะใจกระหน่ำกระทืบเสียอีกนาน

เมื่อเห็นดังนั้นสาวกมาโซคนที่ 2 อย่างซูมีรึจะปล่อยให้น้องตัวเองโชว์ออฟฝ่ายเดียว เขาใช้เล็บยาวตวัดถอนขนอีแร้งสีแดงที่อยู่ใกล้มือ แล้วจับคออีแร้งขึ้นมาบีบก่อนจะกระหน่ำเตะลงไปที่ตัว แล้วใช้บังตอที่จิ๊กมาจากคอลเลคชั่นน้องชายตนกระทรวกอกแล้วลากไส้ออกมาดูเล่น แมวเหมียวแสนใสซื่อแทงลงไปยังหัวใจแล้วควักออกมาเหยียบเล่น แต่ถึงกระนั้นอีแร้งมันก็ยังไม่ตาย โอ้อึดกว่าแมลงสาป พ่อหนูซูเราเลยจับหัวไร้ความงามของมันโขกผนังเล่นจนอีแร้งสลบคาพื้น พร้อมกับสีแดงดังเช่นสีขนของมันที่ท่วมบริเวณนั้น

หลังจากถล่มไปแล้ว 2 ตัวแมวดำทั้ง2 ก็หันมาหาอีแร้งที่เหลืออยู่

เมื่อเห็นดังนั้น เอาตัวรอดเป็นยอดดี อีแร้งสาวนามคุรามะก็โฉบบินหนีเสียอย่างรวดเร็ว ทิ้งแต่อีแร้งสีม่วงให้ยำเล่นเท่านั้น แมวทั้ง 2 ตัวเหยียดยิ้มเยือกเย็นพร้อมใจกันคว้าหางไร้ความงามของอีแร้งสีแดงและดำที่กำลังจะย่องหนี

อา ได้เวลา เล่นสนุกแล้วสิ

ปิ๊ด ฉากเซนเซอร์ โปรดอย่าชมมิงั้นจะเสื่อมเสียต่อสุขภาพจิตท่านทั้งหลาย

หลังจากเก็บกวาดพวกแร้งหื่น ฌาปณกิจเรียบร้อย แมวดำทั้ง 2 ก็หันขวับมามองยังเหยื่อผู้โชคร้าย ที่มีแผลที่เกิดจากการโดนรุมทึ้งและเกือบเสียพรหมจรรย์ นั่งร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างน่าสงสาร

ไม่เป็นไรนะ ซูบารุเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงพร้อมทั้งทั้งปลดผ้าคลุมของตนมาห่มแมวน้อยสีขาวที่เสื้อผ้ารุ่งริ่งจนแทบไม่เรียกว่าเสื้อเผยให้เห็นเนื้อสีขาวนวลอมชมพู

เด็กที่ไหนละเนี่ย คามุอิที่หลังจากโยนศพทั้ง 3 ของอีแร้งหื่นลงถังน้ำมันเปะยันต์กันมันเฮี้ยนถ่วงลงทะเลเสร็จ แล้วเจ้าแมวน้อยขึ้นมาอุ้ม จนหูสีขาวนวลกระดิกขึ้นพร้อมทั้งใบหน้าน่ารักที่ช้อนขึ้นมาเล่นเอาเสียงดังฉึกลงกลางใจของราชินีSM

หูและหางสีขาวพิสุทธ์ดั่งกับปุยฝ้าย ผิวเรียบเนียลสีขาวอมชมพูเปล่งปลั่ง ใบหน้าหวานกว่าอิสตรี นัยน์ตากลมโตสีแซฟไฟร์ที่สั่นระริกพร้อมทั้งน้ำตา พร้อมทั้งริมฝีปากสีกลีบกุหลาบน่าสัมผัส อามันช่างยั่วใจนัก

อ๊ากกกน่ารักว้อย คนแต่งบร้าไปแล้ว

มี้ๆ เด็กน้อยร้องอย่างน่าเอ็นดู ทำเอาจิตใจของคนรักเด็กแทบเตลิด

อ๊ากก ไฟย์น่าร๊ากกกกกก คนแต่งบ้าอีกรอบ

หือ บ้านอยู่ไหนละเดี๋ยวพวกพี่ไปส่งให้นะซูบารุพูดพร้อมกับใช้มือลูบเรือนผมสีน้ำผึ้งที่นุ่มสลวยของเจ้าหนูน้อย

บ้าน ? เด็กน้อยทวนคำอย่างน่าเอ็นดู

ใช่บ้านอยู่ไหนเดี๋ยวพวกพี่ๆจะพาๆไปส่ง

อยู่ทางโน่น เด็กน้อยยิ้มแฉ่งอย่างน่าเอ็นดูแล้วมือน้อยๆก็ชี้ไปทางฝั่งขวา ทำให้ แมว 2 หน่อ ต้องอุ้มเจ้าแมวน้อยแล้วเดิน

เอ่อ พี่ชื่อซูบารุนะ แล้วนี่พี่คามุอิซูบารุเกริ่นเมื่ออยากจะรู้สรรพนามเรียกเด็กน้อยตรงหน้า

ซู-บา-รุ กับ คา-มุ-อิ หยอเด็กน้อยทวนคำซึ่งได้รับการพยักหน้าตอบจากชายหนุ่มทั้ง 2 ผมชื่อไฟย์ คุโรโป้งตั้งให้รอยยิ้มหวานขยับออกอย่างชำนาญ

งั้นไฟย์คุง คือว่าแน่ใจนะครับว่าทางนี้เสียงนุ่มจากบุรุษผู้ที่ใจเย็นที่สุดเอ่ยเมื่อมองไปยังบรรยากาศรอบๆที่แสนวังเวจนไม่น่าจะมีบ้านตั้งอยู่ได้

ไม่ยู้ เสียงน่ารักๆเปร่งออกมาทีทำให้บุรุษที่อดทนเงียบมาตลอดต้องโวยวายขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

นี่ แกนะ จำทางกลับไม่ได้ก็บอกมาเหอะ!นัยน์ตาอเมทิสฉายแวววูบพร้อมจดจ้องไปยังร่างสีขาวเล็กๆ

อื้ม! เสียงตอบรับง่ายๆทำเอา 2 หนุ่มแทบเข้าทรุดลงกับพื้น

มะ ไม่รู้หรอครับไฟย์คุง พี่ใหญ่ลองเลียบๆเคียงๆถาม

ก็ตอนไฟย์มา ไฟย์นอนอยู่บนหลังคุโรปู้นี่ แต่พลัดตกลงมา >_<

-_- สีหน้าของหนุ่มแมวดำทั้ง 2 คน

เอ่อ ตอนนี้ก็เย็นมากแล้ว ไฟย์คุงไปนอนที่บ้านพวกผมก็แล้วกันนะครับซูบารุพูดอย่างเหนื่อยใจ เมื่อหาจนทั่วหมู่บ้านแล้วยังไม่เจอบ้านของหนูน้อย แถมดูเหมือนตัวเจ้าปัญหาจะหลับคาอ้อมอกเขาไปแล้วด้วยสิแต่ดูเหมือนแมวหนุ่มจะไม่ได้สังเกตจนกระทั่งน้องชายมาสะกิดให้รู้ตัว

พี่จะเก็บเจ้านี่ไปเลี้ยงงั้นหรอ

พี่ไม่ได้เก็บไปเลี้ยงสักหน่อย แค่รับฝากไว้จนกว่าจะเจอผู้ปกครองเท่านั้น แล้วเขาเองก็ยังเด็กมากจะปล่อยให้เดินไปไหนมาไหนคนเดียวได้ไงละชายหนุ่มพูดพร้อมใช้มือเรียวไล้เรือนผมสีจันทราของเด็กน้อยในอ้อมกอด

พี่ชอบใจดีแบบนี้ทุกที ผมเกลียจเด็กจะตายไม่ต้องเอามาใกล้นะ

จ้าๆ รับรองเลยเดี๋ยวพี่จะเลี้ยงเองนะ

และแล้วคำนี้ก็ผุดตลอดในหัวงามๆของหนุ่มน้อยนามคามุอิ ในเมื่อไอ้คนที่รับฝากฝังเสียอย่างดี ซูบารุดั้นไปสวีทกับหมารุ่นอาวุโสอย่างเซย์ซิโร่จนเวลาจะนอนยังไม่พอเลย

ไหนมันบอกจะเลี้ยงไงเว้ย! เด็กหนุ่มตะโกนอย่างเหลืออด พร้อมๆที่สายตางามเหลือบไปเห็นเจ้าแมวน้อยกำลังปีนโต๊ะ

โอ๊ย อยู่นิ่งๆเป็นไหมนะ นายนะคามุอิพูดกับเด็กน้อยที่ทำตาบ๊องแบ๊วใส่ แล้วจับมานั่งตักเพื่อกันปัญหาซนต่อไป

คามุอิ เสียงเล็กร้องเรียกอย่างน่ารัก

หือ

เมื่อเจ้าของชื่อหันมาเข้าสบกับนัยน์ตาสีแซฟไฟร์เม็ดโต เด็กน้อยก็แย้มยิ้มเสียกว้าง

ไปเดินเล่นกันน้า >_<ไฟย์พูดพร้อมดิ้นแด่วๆอยู่บนตักของร่างบาง

เฮ้อ ช่วยไม่ได้น้า เด็กหนุ่มถอดหายใจอย่างเบื่อหน่าย เพราะเมื่อจ้องเข้าไปยังแซฟไฟย์เม็ดโตก็แพ้เสียแทบจะในทันที

และแล้วก็เป็นอีกวันที่เจ้โหดอย่างคามุอิต้องเป็นคุณพี่ชายที่ดีในอีกวัน

คามุอิ ๆ นั่นอะไรอะเสียงเล็กๆร้องเรียกพร้อมใช้นิ้วเล็กชี้ไปยังมุมเครื่องสำอางในห้าง ที่มีคนคนหนึ่งกำลังลองลิปติกแท่งโตอยู่

อ๋อ นั่นเขาเรียกว่าเครื่องสำอาง เอาไว้ให้สำหรับรุ่นป้าๆเข้าใช้กัน ชายหนุ่มตอบเด็กน้อยพร้อมกระแทกกระทันด้วยเสียงดัง เนื่องจากเห็นว่าคนที่ลองลิปติกสีม่วงแปร๋นอยู่นั่นคือ ศัตรูคู่อาฆาตในเรื่องแย่งสามีกับเขา นังคาเคียวนั่นเอง

เมื่อโดนกระแทกเข้าไปกลางหลังแบบนี้อยู่เฉยๆก็เสียเชิงเคะกันพอดี คาเคียวไม่รอช้ารับปราดเข้ามาหาศัตรูเก่าของตน

แหมก็นึกว่าเสียงทุเรศทุรังเป็นของใคร ที่แท้ก็นังเหมียวดำจอมโหดจนผัวหนีนี่เองบุรุษที่มาคือแมวสีเงินแสนงาม ผมสีเงินยาวสลวยเลยบ่าเล็กน้อย นัยน์ตาสีทองอร่ามสดใส ใบหน้าสวยแบบผู้ใหญ่ตราตรึงผู้พบเห็น เสียงนุ่มนวลที่ผิดกับวาจา

ยังไงโหดแต่เอาะๆก็ยังดีกว่ายัยป้าที่ต้องมาพึ่งพาเครื่องสำอาง แต่ขอโทษทีดูท่าจะโปะหนาเข้าไปเท่าไรก็เห็นว่าท่าจะยังไม่พอนะ เมื่อศัตรูสวนมามีหรือจะปล่อยไปได้ คามุอิไม่รอช้าสวนกลับเข้าไปทันใด

ทิ้งไว้ก็แต่เด็กน้อยที่ยืนเอียงคอมองอย่างไม่เข้าใจ จนต้องเข้าไปเขย่าชายเสื้อของแมวดำเล็กน้อย

คามุอิๆ

เดี๋ยวก่อนนะไฟย์ ขอฉันจัดการยัยป้านี่สักเปปก่อนเถอะร่างบางพูดพร้อมกับถลกชายเสื้อเตรียมลุย

เฮอะ แอบไปไข่ไว้กับใครละยะถึงได้มีเด็กออกมา แถมยังโตป่านนี้แล้วมิน่าละฟูมะถึงแอบมาหาฉัน คาเคียวพูดพร้อมเตรียมตัวพร้อมลุยเช่นกัน

อย่ามาบ้ายัยป้าหนังเหี่ยวว่าจบก็เข้าโหมดมาคุเต็มรูปแบบเตรียมจะฟัดกับป้าแถวๆนี้แต่ทว่าแรงมาคุกลับต้องเปลี่ยนเป้าหมายโดยพลันเมื่อได้เสียงหล่อจากด้านหลัง

อ้าว คามุยจังก็มาด้วยระ .. เสียงถูกหยุดไว้แค่นั้นเมื่อโดนหมัดแมวเหมียวดำสวนเข้าจนกระเดนไป แต่ด้วยความเป็นเมะซาดิสฟูมะใช้เวลาไม่ถึง5วิ กลับเดินมาหาคามุอิอย่างรื่นเริงได้อย่างไม่สำทกสะท้านทั้งๆที่มีเลือดกลบปาก

ต๊าย ทำแบบนี้ได้ยังไงยะคามุอิ ฟูมะไม่เป็นไรใช่ไหม ในเมื่อเมะมาจะช้าอยู่ไยสวมบทบาทเคะที่ดีปราดเข้าไปประคองพร้อมใช้ผ้าเช็ดหน้าซับเลือดให้

ก็เห็นตอนแรกชวนแล้วบอกว่าไม่ว่างต้องเลี้ยงเด็กก็เลยมากับคาเคียวนะ ถ้ารู้ว่าคามุอิจะมาด้วยจะได้ชวนมาเดินด้วยกันทั้ง3คนเลยงะ และแล้วเมะของเราก็โดนฝ่าเท้างามๆซัดเข้าที่ปากตำแหน่งเดิมมิผิดเพี้ยนอีกรอบ

อา เคยแต่ซัดคนอื่นมาโดนซัดบ้างเองก็ไม่เลวน้า เมะซาดิสที่เริ่มจะเข้าลัทธิมาโซคิดพลางลอยละลิ่วไปชนฝาผนังที่เดิมอีกครา

ชวนมาเดิน 3 คนบ้านแกดิ แล้วฉันก็พาไฟย์มาเดินเล่นไม่ได้มาเดินอ่อยคนอื่นแบบแกร่างบางพยายามระงับฝ่าเท้าไม่ให้ซัดลงไปอีกรอบเมื่อสามีของตนลุกขึ้นมาได้อีกครา พร้อมกับอุ้มไฟย์ที่ยืนมองอย่างงๆขึ้นมาอุ้ม

นั่นหรอเด็กที่รับเลี้ยงไว้นะฟูมะที่ลุกด้วยท่าทีระรื่น เดินยิ้มเข้ามาประกบคามุอิอีกครั้ง

ไม่ใช่รับเลี้ยงแต่แค่ฝากไว้จนกว่าจะเจอผู้ปกครองต่างหาก เจ้านี่วุ่นจะตายถึงปากจะบ่นว่ายุ่งแต่มือบางก็อดลูบหัวสีทองของแมวน้อยไม่ได้

น่ารักจังเลยน้า แล้วนี่ชื่ออะไรหรอครับมือหนาวิสาสะเข้าจับมือเล็กๆของเด็กน้อยแล้วเขย่า

ไฟย์ชื่อไฟย์ละไฟย์ตอบพร้อมส่งยิ้มใจละลายให้กับเมะตรงข้าม

พี่ชื่อฟูมะนะ เรามาเป็นเพื่อนกันไหม โหมดเตรียมหลอกเด็กเริ่มขึ้นเมื่อเล็งเห็นว่าเจ้าเด็กนี่โตขึ้นเป็นเคะแน่ๆ

ฟู-ม้า ไฟย์ทวนคำพร้อมเอียงคอ ซึ่งฟูมะพยักหน้ารับแล้วหันไปมองที่คามุอิ

นี่คามุอิถ้าเกิดไม่มีใครมารับเจ้าหนูนี่จริงๆฉันจะรับเลี้ยงไว้เองก็ได้นะ เอาไว้เป็นลูกของฉันของฉันกับนายไงละ

ฟูมะ เด็กหนุ่มซึ่งกำลังจะซึ้งกับบทบาทเมะที่ดีก็ต้องชะงัดเมื่อฟูมะโน้มตัวลงไปหอมแก้มไฟย์ เท่านั้นเหละเส้นความอดทนหลุดดังผึง สาวงามไม่รอช้าเขาค่อยๆบรรจงวางไฟย์ลงสู่พื้นอย่างเบามือแล้วกระชากคอเสื้อฟูมะให้โน้มลงมาและ ข่วน อย่างไม่ยั้งพร้อมทั้งใช้สันเท้าฟาดลงกลางลำตัวไอ้เจ้าชู้

แก๊! แม้แต่กับเด็กก็ไม่เว้น ไอ้หน้าหม้อไร้อลูมิเนียมร่างบางตวาดลั่นแล้วกระแทกลงจุดยุธศาตร์ที่เขาเคยใช้บริการประจำ

กรี๊ดดด นังคามุอิทำอะไรของหล่อนยะถ้าสึกหรอไปแล้วพวกเราจะใช้อะไร คาเคียวกรีดร้องพร้อมวิ่งไปดูสภาพเมะของตนที่คราวนี้แน่นิ่งไม่ไหวติง (จริงๆน่าจะบอกว่าหน้าเขียวและกำลังจุก)ใบหน้างามช้อนขึ้นมาบ่นนังเคะไม่รักดี เห็นว่าฟูมะไม่รักหล่อนแต่รักฉันละสิ โธ่ ฟูมะเป็นอะไรรึเปล่า มือเพรียมรีบใช้ผ้าขนหนูซับเลือดอย่างถนุถนอม

ถ้าหม้อแบบนั้นไม่จำเป็นต้องมารักฉันก็ได้ คามุอิพูดพร้อมช้อนร่างเล็กๆของไฟย์ขึ้นอุ้มแล้วเดินไป

คามุอิไฟย์ร้องเรียกชายหนุ่มที่ทำหน้าเศร้าราวกับจะร้องไห้เสียเหลือเกินหลังจากกลับมาจากห้าง

หือ คามุอิหันมาตามเสียงเรียกแล้วก็ต้องตกใจเมื่อสัมผัสได้ถึงความอ่อนนุ่มข้างพวงแก้มซีกขวา ริมฝีปากเอิบอิ่มแสนหวานของเด็กน้อยกำลังหอมเขาเสียฟอดใหญ่ ฟะ ไฟย์

ไฟย์ชอบคามุอินะ คามุอิใจดีมากๆ เพราะงั้นอย่าร้องไห้เลยนะ

ฉันเองก็รักนายเหมือนกันนะไฟย์ คามุอิตอบพร้อมทั้งใช้ริมฝีปากอุ่นของตนจูบที่ริมปากสีกลีบกุหลาบของเด็กหนุ่มอย่างแผ่วเบาแต่เนิ่นนานเสียจนเด็กน้อยแทบหายใจไม่ออก อีกฝ่ายจึงจำต้องผละออกมาอย่างเสียดาย

เมื่อริมฝีปากบางได้รับการปลดปล่อย ร่างเล็กที่ไม่คุ้ยเคยกับรสจูบแสนเร่าร้อนนี้จึงได้แต่หอบแฮ่กๆ พยายามเอาอากาศเข้าเต็มปอดเล็กๆ

คามุอิมองดูปฏิกิริยานั้นอย่างเอ็นดู มือเรียวโอบอุ้มเด็กน้อยขึ้นนั่งตักแล้วเริ่มปลดเสื้อคลุมสีขาวพิสุทธิ์แถบฟ้าที่ดูเข้าอย่างเหมาะเจาะกับเจ้าตัว แต่แมวน้อยกลับช้อนหน้าขึ้นมามอง

คามุอิเสียงเล็กๆเอ่ยถามด้วยอาการอ่อนแรงเล็กน้อย นัยน์ตาสีฟ้าสดใสปรือลงราวกับยั่วยวน

หือคามุอิตอบรับพร้อมทั้งจ้องนัยน์ตาที่หรี่ลง มันช่างทำใจของเขาเต้นอย่างกับเพลงร็อกแอนโร

ไฟย์ .. ง่วงนอนอ๊ะ พูดจบแซฟไฟร์เม็ดโตก็ปิดลงแล้วใช้นิ้วเล็กๆขยี้ตาของตนอย่างัวเงีย ง่วงอ๊ะ คามุอิ

แมวหนุ่มหน้าเสียไปเล็กน้อย นั่นสินะ เด็ก 5 ขวบจะยั่วเป็นได้ไงกัน

คามุอิยิ้มให้กับความน่ารักของร่างเล็กที่อ้าปากพะงาบๆ แล้วใช้มือขยี้ตาอย่างน่าเอ็นดู เอ้า ไปนอนกันเถอะนะ

วันนี้จะยอมปล่อยไปก็แล้วกัน >_<

วันคืนผ่านไปราวกับโกหก ถึงจะพร่ำบ่นอยู่ร่ำไปแต่แมวหนุ่มก็รักเจ้าแมวน้อยที่เขาลงมือเลี้ยงด้วยร่างกายทุกวันๆ อย่างมากขึ้นทุกทีๆ จนกระทั่งแทบจะเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันไปเสียแล้ว

ไฟย์ เหนื่อยไหมให้ฉันอุ้มไหม เสียงนุ่มเอ่ยถามเจ้าแมวน้อยที่เดินกุมมือเขาพร้อมอมอมยิ้มรูปสุนัขสีดำแท่งโตอยู่ในปาก จึงได้แต่ส่ายหน้าแทนคำตอบ

คามุอิยิ้มให้กับปฎิกิริยานั้น ฉับพลันเขาก็จับได้ถึงรังสีหื่นที่มาจากฟากฟ้า นัยน์ตาอเมทิสต์แสนน่าหลงใหลตวัดขึ้นไปมอง แล้วก็พอของน่ากลัวมาเยื่อมเยือน สิ่งนั้นคือ เหล่าอีแร้งนั่นเอง !

เมื่ออีแร้งทั้ง 7 ตัวที่บินว่อนอยู่บนฟากฟ้าเจอเหยื่อ สายตาอันคบกริบของมันตวัดมองเหยื่อแล้วยิ้มอีกแร้งทั้ง 7 บินร่อนลงมายังพื้นดิน พลางมองทั้ง 2 อย่างไม่คลาดสายตา

เพื่อปกป้องความหื่นแห่งสากลโลก อีแร้งสีชมพูแปร๋นนามคุรามะเอ่ยขึ้น ด้วยท่วงท่าอันไปลอกเดะๆจากเซเลอร์มูน

เพื่อปกป้องความม่วงบนโลกใบนี้ อีแร้งสีเหลือสะแลนเต๋นนาม mysteria เอ่ยรับ

เพื่อพรากความบริสุทธิ์เหล่าเคะเมะทั้งหลายให้ติดในรสโลกีย์ อีแร้งสีเขียวสังขยาสะเร่อนาม แมวน้ำเอ่ยสบทบ

เพื่อเพิ่มจำนวนเคะเมะในโลกาแห่งนี้อีแร้งสีฟ้า นาม Ochibieiji ที่ยืนย่ออยู่ข้างล่างเอ่ยต่อ

พวกเราจึงร่วมใจกันกลับมาจากนรก อีแร้งสีแดง ม่วง และดำที่มีสภาพถูกโปะด้วยพลาสเตอร์เอ่ยรับ (ยังจำได้ไหม จำไดรึเปล่า อีแร้งที่ถูกถ่วงทะเลไง)

เพื่อให้สีม่วงยังคงอยู่ชั่วกาลปาลสาร พวกเราขบวนการอีแร้งหื่นเรนเจอร์ออกปฎิบัติการแร้งทั้ง 7 ร้องประสานเสียงกัน แล้วเริ่มเล็งเหยื่อ

พวกเรา ลงแขก เฮ้ย ลุยสิ้นสียงสั่งจากลีดเดอร์สีชมพู อีแร้งทั้ง 7 ต่างรุมโทรม เอ้ย พุ่งเข้าหาแมวน้อยๆทั้ง 2

ชริ ไอ้พวกไม่รักชีวิตแมวหนุ่มสบถลั่นพร้อมใช้กงเล็บตวัดเหล่าอีแร้ง หากแต่การจู่โจมก็ต้องหยุดเพียงเท่านั้นเมื่อได้ยิงเสียงแง้วๆที่แสนคุ้นเคย

คามุอิ ไฟย์ร้องอย่างตื่นตระหนกเมื่อถูกแร้ง 3 ตัวรุมถอดเสื้อผ้า (แร้งหื่นจริงๆ)

ไฟย์ แมวหนุ่มร้องพร้อมกับพยายามฝ่าดงแร้งไปหาร่างเล็ก โดยไม่สนใจว่าเหล่าแร้งจะพยายามฉีกเสื้อผ้าของเขา

แง้ ไฟย์พยายามจะปัดเหล่าแร้งออกแต่ไร้ประโยชน์เมื่อแขนเล็กๆทั้ง 2 ถูกรวบไว้ด้วยมือที่ปกคลุมด้วยขนนกของอีแร้ง

หึๆ มามะ พี่จะสอนอะไรดีๆให้ รับรองติดใจชัวส์ แร้งสีชมพูพูดพร้อมฉุดกระชากอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายของเด็กน้อย

แต่พลันที่จะได้รับรสอันแสนหอมหวานของแมวน้อยใต้ร่างของหล่อน ดาบไร้นามก็พุ่งถลาเข้ามาเสียบทีเดียวเข้ากลางหัวใจอีแร้งสีชมพูแปร๋น ตายอนาจคาพื้นซอกตึก (ขอพี่ตายดีอยู่คนเดียวละกันคนอื่นๆตายอย่าง sm ) เหตุดังกล่าวยังความตกใจแก่เหล่าอีแร้งเป็นอันมาก ทุกตนล้วนพากันหยุดกิจกรรม(ข่มขืน)หนุ่มมารวมตัวกันเพื่อหาทางหนีทีไล่

ไฟย์เสียงทุ้มแฝงไปด้วยอำนาจดุจราชาร้องเรียกเจ้าแมวน้อยที่ใช้เท้าเล็กๆเขี่ย (หรือกระทืบ) อีแร้งข้างๆ

คุโรปู้ เสียงเล็กๆร้องตอบอย่างร่าเริงเมื่อหันไปพบกับบุรุษผู้เป็นเจ้าของเรือนผมยุ่งกับยับไม่ได้หวีมา500ชาติสีรัตติกาลเข้าเซสกับหูหมาและหางหมาสีดำทมิฬ พร้อมนัยน์ตาสีกระต่ายป่าที่ช่วยเสริมใบหน้าคมเข้มให้แก่ลงถึงคราวลุง ร่างกายเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อสมพลัง K แค่เห็นเพียงเท่านี้ก็เดาได้อย่างดีเลยว่าสารอาหารคงไปเลี้ยงตัวมากกว่าสมองเป็นแน่แท้

(คุโร-เฮ้ยแก! หลอกด่าตรูอยู่นิหว่า)

(คนเขียน-เอาน่าๆ อุตส่าชมนะว่าแกมันควาย พลัง K)

ไม่เป็นอะไรใช่ไหมไฟย์บุรุษที่ถูกเรียกว่าคุโรปู้วิ่งถลาไปกระชากดาบของตนออกจากหัวใจอีกแร้งจนเลือดไหลกระเซ็นทั่วพื้นเป็นสีม่วงอนาจแท้ เท่านั้นยังไม่พอยังแถมด้วยเตะซากศพอีแร้งสีชมพูลงทะเลอย่างไม่ใยดี

อื้อเด็กน้อยตอบพร้อมซุกใบหน้าเล็กๆของตนลงกับอกแกร่งอันแสนอบอุ่นของอีกฝ่าย

ไฟย์ชายหนุ่มหน้าหวานที่ตกตะลึงกับการปรากฏตัวของผู้มาใหม่เผลอร้องเรียกเจ้าตัวเล็กที่แอบนอกใจเขาไปเสียแล้ว

(เอ่อยังไม่ได้เป็นอะไรกันเลยนะ)

แต่ทว่าผู้ที่เรียกให้ชายหนุ่มกลับมาสู่โลกแห่งความจริงคือเสียงหวานๆของผู้เป็นพี่ที่มาพร้อมกับบุราอีกคนหนึ่ง

คามุอิไม่เป็นอะไรนะซูบารุที่วิ่งมาหาน้องชายของตนพร้อมถือถุงทุเรียนมาด้วย ใช้มือบอบบางลูบไล้สะเปะสะปะทั่วร่างเพื่อหาอาการบาดเจ็บ (เหมือนหื่นเลยอะ)

ไร้เสียงตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก เมื่อในตอนนี้นะชายหนุ่มหันไปมองเจ้าคนที่ตามมาด้านหลังนั่นตะหาก

เจ้าศัตรูคู่แค้นโทษฐานแย่งพี่ตู เอ้ย โทษฐานทำร้ายพี่บาดเจ็บทุกคืน ไอ้เจ้าของฉายาไอ้แว่นจิตมหาสเน่ห์ ไอ้ตัวซาดิสเอ้ยยยย หน้าตารูปร่างหาเข้ากับชื่อราวกับดอกไม้ไม่

เจ้า ซากุระสึกะโมริ เซย์ซิโร่ !

แต่ที่ทำให้ฉุนกว่านั้นนะ คือไอ้ 2 ตัวที่มันอยู่ข้างหลังนั่นอีกทีตะหาก

นัยน์ตาสีอเทมิสมองเลยจากชายหนุ่มหน้าอ่อนทั้งๆที่ปีนี้ขึ้นเลข3 แล้ว เรือนหน้าคมเข้มเข้ากับดีกับเรือนผมและนัยน์ตาสีรัตติกาลที่ถูกซ่อนไว้หลังกรอบแว่นสีเงิน ดวงหน้าประดับด้วยรอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์พร้อมทั้งหูหมาและหางหมาสีดำสนิท ไปทางชายหนุ่มคู่รักคู่ sm ของเขาพร้อมทั้งนังตัวดีที่ตีกันประจำที่เดินคลอเคียกันมาอย่างไม่แยแสกับสายตาที่ราวกกับตัดของทำพันธุ์

เจ้าฟูมะกับนังเหี่ยวคาเคียว !

มาทำไม เสียงหวานขบฟันพร้อมส่งสายตาอำมหิตให้ไอ้ตัวยิ้มร่าไม่รู้ดีรู้ร้ายตัวนั้น

แต่ก่อนที่จะได้รับคำตอบจากคู่smตนพี่ชายคนดีกลับตอบให้แทนเสียแน่ (อ้าว ส ใส่เกือกนิหว่าซู)

คือว่าพี่กับคุณเซย์ซิโร่ไปซื้อทุเรียนที่เมืองข้างๆนะ แล้วไปพบเข้ากับคุณคุโรงาเนะที่กำลังประกาศตามหาแมวสีทองหายนะ ก็เลยคิดว่าอาจเป็นไฟย์คุงก็ได้เลยเข้าไปหาแล้วก็ปรากฏว่าใช่ แต่พอจะกลับบ้านคุณคุโรก็บอกว่าได้ยินเสียงไฟย์คุงแล้วก็วิ่งตามาเนี่ยเหละ

(หมาย่อมหูดีเสมอ)

ตามหาไฟย์งั้นหรอ เสียงที่เปล่งออกไปโดยที่เจ้าตัวไม่ได้รู้เลยว่ามันช่างเลื่อนลอยขนาดไหน นัยน์ตาคู่งามหันไปมองทางของที่เขารัก แสนหวงแสนอาทร์ ที่ตอนนี้กำลังซบและเกาะแน่นอยู่กับบุรุษที่ตะแคงมองยังไงก็หน้าตาละม้ายคล้ายฟูมะของเขาแต่กลับแก่และดูโหดเหี้ยมกว่า 100 เท่า

เจ็บจังเลยนะ

ทำไมไม่รู้ แต่กลับเจ็บจัง

คล้ายกับจะรับรู้ได้ถึงความเจ็บช้ำของน้องชายของตน แมวเหมียวสีดำนามซูบารุใช้มือทั้ง 2 ข้างโอบด้านหลังของคามุอิอย่างหลวมๆราวกับจะปลอบใจ แต่กับโดนแกรงหึงพยาบาลของผู้เป็นใหญ่กว่าดึงออกมา

ซูบารุคุงครับ จะปลอบใจหรือเสียใจก็เอาไว้จัดการกับพวกนั้นก่อนดีไหมครับร่างสูงชี้ไปยังทางเหล่าอีแร้งที่ค่อยๆแอบย่องหนี และไม่วายแอบหันมากระซิบคามุอิ ถือว่าเป็นของระบายอารมณ์เล่นไงครับ คิดซะว่าที่เกิดเรื่องแบบนี้เป็นเพราะพวกมัน เล่นให้สนุกกันเถอะครับ ว่าจบก็ชัดอาวุธคู่กายของตนออกมา

มีดผ่าตัด 0[]0 พร้อมทั้งน้ำมันและไฟแช็กสูบบุหรี่

นั่นสินะริมฝีปากบางขยับยิ้มแล้วคว้าถุงของพี่ชายตนขึ้นมา ล้วงเอามีดอีโต้ประจำกายของหนุ่มร่างบางไป (เฮ้ยยย ซูแกพกของพรรนนี้ออกมาเดินข้างนอกหรอ)

แกว๊กกกเหล่าอีแร้งผู้น่าสงสาร(หรือน่าถีบส่งนรก)พากันส่งเสียงร้องกันจ้าละหวั่น

จะหนีไปไหนละครับไอ้แว่นโรคจิตผู้มีรอยยิ้มเป็นเอกลักษณ์ส่งยิ้มพิฆาตให้พร้อมกับคว้าหางยู่ยี่ของอีแร้งสีดำทมิฬ

แร้งสาวนามมิ้นตกใจจนไม่เป็นทำกิน แต่นักฆ่ามือฉกาจอย่างเซย์ซิโร่กลับเรียกสติของแร้งน้อยๆด้วยการกระแทกสันเท้าลงใบหน้าของแร้ง ส่งผลให้แร้งน้อยๆตัวติดดิน เท่านั้นมีหรือคนอย่างเซย์ซิโร่จะพอเขาตามด้วยเท้าอีกข้างซัดจนแร้งน้อยแทบสลบ แต่คนอย่างเขาคงไม่มีวันสลบอย่างสบายเสียหรอก

มันต้องค่อยๆทรมาน ทีละนิด ทีละนิด ให้ความหวานกลัวแทรกซึมลงทั่วทุกอนูของเซลล์ร่างกายสิ ถึงจะสนุก

คิดได้ดังนั้นมือหยาบก็ใช้มีดผ่าตัดปักลงไปที่ปีกแร้งเสีย 4 เล่ม ที่ขาข้างละ 2 เล่ม เพื่อตรึงการเคลื่อนไหวของอีกฝ่าย มุมปากแกร่งกระตุกยิ้มโรคจิตเล็กน้อย

มาเล่นคุณหมอกับคนไข้กันไหมครับ ลิ้นสากเลียลงที่ใบมีดงามที่ส่งประกายล้อแสง (แกตายไม่ได้ผุดได้เกิดแน่ไอ้มิ้นนน)

ขอตัดฉากเลยแล้วกันแต่รับรองศพอีแร้งทั้งหมดศพไม่สวยหมด (ถ้ามีเวลาว่างจะมาเขียนให้คะ แต่จะเปิดเทมอกลัวไม่ได้กลับมาปั่นแน่ๆ แบบว่าช่วงนี้หลงฟิกแวมไพร์ฟิกใหม่อยู่อะคะ เราดูเคะทรมานดีก่าดูแร้งทรมานดีก่าเนอะ ขอแอบใบ้ว่าของอะได้ใช้หมดนะคะทั้งอีโต้ ทุเรียนแบบไม่ปอก พลุ มีดผ่าตัด น้ำมัน ไฟแช้ก กระจก ไม้เบสบอล สนับมือ สว่าน เหล้า เทียนไหว้พระ )

หลังจากทั้งหมดพากันเก็บกวาดศพเหล่าอีแร้งที่แทบไม่เหลือซาก สภาพศพราวกับถูกรถ 10 ล้อบดขยี้แล้วถูกอีโต้สับ ถูกทึ้งจากสัตว์ป่าไม่มีชิ้นดีทั้งหมดก็พากันมานั่งปุ๊กที่บ้านของคามุอิ เนื่องจากเจ้าตัวเล็กดันท้องร้องพร้อมร้องร่ำๆว่าหิวๆซะงั้น ส่งผลให้พ่อครัวมือเอกอย่างเซย์ซิโร่ต้องลงครัวเอง (พ่อครัวคนนี้ถนัดด้านชำเหละ)

นี่ไฟย์อย่าใช้มือกินสิเสียงดุจากเจ้าตูบสีดำสนิทที่ยื่นตะเกียบให้เจ้าตัวเล็กแต่กลับโดนเมินเสียสนิท มือเล็กๆกลับคว้าช้อนข้างๆมาจ้วงเอาแทน

ไม่เอาหรอกตะเกียบใช้ยากจะตาย คุโรโป้งสอนไม่ได้เยื่องไม่ว่าเปล่ายังสะบัดเมินเสียงั้น เรียกรอยโกรธประดับบนหัวชี้ๆได้เป็นอย่างดี

แก๊!แต่ก่อนที่สงครามหมาแมวจะปะทุ ซูบารุผู้แสนดีตลอดกาลของเราก็เอ่ยขัดก่อน

เอ่อคุณคุโรเป็นผู้ปกครองของไฟย์คุงใช่ไหมครับนัยน์ตาสีมรกตตวัดไปยังร่างบอบบางของคามุยคล้ายจะรับรู้ถึงความในใจ ใช่เขารู้ว่าคามุอิเองก็ชอบไฟย์ถึงได้แอบแว่บแล้วให้คามุยเป็นผู้เลี้ยงไฟย์แต่ดูท่าเขาคงจะทำผิดไป ทำผิดอย่างไม่น่าให้อภัยกับน้องชายตน

ม่ายยช่าย คุโรปู้เป็นของไฟย์ต่างหากไม่ใช่ผู้ปกครองก่อนที่เจ้าตูบจะได้ตอบคำถามแมวน้อยกลับเป็นผู้ตอบแทนเล่นเอาค้างกันไปทั้งโต๊ะ

แหมคุณก็ไม่เบานะครับเสียงนุ่มทุ้มอันเป็นเอกลักษณ์จากไอ้แว่นจิตเปรยขึ้นระงับความค้างของคนทั้งโต๊ะ

ไม่ใช่เว้ย ฉันแค่เลี้ยงเจ้านี่เพราะสงสารที่พ่อแม่มันตายเท่านั้น ไม่ได้มีอะไรทังนั้นเว้ย

ในยามค่ำคืน จันทราช่างส่องสว่างสุกใสงดงามตระการตาแต่กลับมีคนผู้หนึ่งที่มิได้หลงไปกับความงามเช่นนี้ แต่กลับนั่งถอนหายใจอย่างเชื่องช้าด้วยความเศร้าโศก สุดท้ายวันนี้ก็จบลงด้วยความปั่นป่วนพร้อมกับการกำลังจะจากไปของเจ้าตัวเล็ก เจ้าตัวเล็กที่เขาเลี้ยงมาตั้งนาน ยังโชคดีที่ซูบารุบอกว่ามันดึกแล้ว เดี๋ยวเด็กๆเดินทางกลางคืนจะไม่ไหวเอาเลยให้พักอยู่ที่นี่ก่อน แต่ว่าพรุ่งนี้ก็คงจะจากไป จากไปไกลแสนไกล แต่ก่อนที่สมองสวยๆ(เอะสมองมันมีสวยด้วยหรอ)จะได้เตลิดไปไกล ก็สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจนอีกฝ่ายต้องหันไปตามแรง เมื่อเงยหน้าก็สบเข้ากับจันทราที่งดงามกว่าจันทราบนฟากฟ้าเสียอีก

ไฟย์?

เจ้าตัวดีกลับยิ้มให้อย่างน่าเอ็นดูแล้วลงมากลิ้งลงบนตักของอีกฝ่ายร้องเมี้ยวๆ มือเรียวถูกยกขึ้นมาลูบเรือผมนุ่มสีกระจ่างฟ้า ยังไม่นอนอีกรึไงฮึ

เมี้ยวๆ ก็ดูคามุอิแปลกๆไปอะ ดูแล้วน่าจะหนาวๆยังไงไม่รู้

ร่างบางยิ้มพราย เจ้าตัวเล็กนี่ดูคนเก่งจริงๆด้วยสินะ ด้วยความหมั่นเขี้ยวริมฝีปากบางจูงแนบลงยังแก้มใสๆ แล้วไซ้ให้หายคิดถึงซะเลย

เจ้าตัวเล็กหัวเราะเพราะจั๊กจี๋แล้วหันไปหอมแก้มคนกระทำเสียฟอดใหญ่ไฟย์ชอบคามุอินะ แต่ว่าไฟย์จะต้องกลับแล้วละ คุโรจิ้นนะเห็นแบบนั้นขี้เหงามากเลยละ ถ้าไม่มีไฟย์อยู่ด้วยต้องเหงามากๆแน่เลยละ

คามุอิยิ้มรับแต่ทว่าในใจกลับโหวงเหวงพิกล เขากลัว กลัวกับการลาจาก แต่เหมือนอีกฝ่ายจะรับรู้ไฟย์ส่งยิ้ม มือเล็กๆเอื้อมกอดให้ความอบอุ่นแก่แมวหนุ่ม ไม่เป็นไรหรอกนะ ไฟย์จะไม่ลืมคามุอิหรอก ไม่ว่าจะนานแค่ไหนก็ตาม

คามุอิยิ้มรับ แล้วอุ้มเจ้าตัวเล็กขึ้นมาแนบอกดึกแล้วนะไฟย์เด็กดีควรนอนแต่หัวค่ำนะ

ถึงแม้ว่าจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน ถึงแม้ว่าจะไม่ได้รักกัน แต่ความคิดคำนึง ความทรงจำแห่งช่วงเวลาที่เราได้อยู่ร่วมกันจะมีค่าสำหรับฉันเสมอนะไฟย์

...............................................................

หลังจากวันนั้น วันเวลาช่างผ่านไปราวกับดกหกจากวันนั้นถึงวันนี้ก็ผ่านมาได้ 10 กว่าปีเสียแล้ว แต่ความทรงจำในวัยนั้นก็ยังตราตรึงอยู่ในห้วยจิตของเขาถึงแม้ช่วงนี้จะยุ่งหน่อยก็ตรงที่ฟูมะตามง้อ(ตามSM)ส่วนนังคาเคียวก็ตามมาหาสามีมัน เฮ้อ แต่ก็ยอมรับว่าชีวิตมันมีสีสันดีไม่เลว

วันนี้เขารอดเนื่องจากฟูมะไปทำงานส่วนนังคาเคียวก็ไปตามเกาะเป็นปลิงเช่นเคยวันนี้เลยแลดูจะเงียบสำหรับเขาแต่เขาเองก็ชอบเวลาแบบนี้เช่นกัน ในเมื่อไม่มีอะไรทำก็เลยออกมาเที่ยวหมู่บ้านข้างๆมันซะเลย แค่เดินเล่นมา 200 km เท่านั้นเอ้ง!

(ถึกนะจ๊ะหนูจ๋าแบบนี้-แต่ถ้าไม่ถึกพี่แกคงทนทายากมือนังฟูมะมันไม่ได้หรอก)

แต่ใครจะรู้เล่าว่าโชคชะตาจะทำให้ได้มาเจอคนที่คิดถึกอีก เมื่อนัยน์ตาสีอเมทิศแสนหวานมองร้านขายปลาเล่นพลันสายตาก็เห็นร่างเพรียวบางของใครคนหนึ่งเข้า มันช่างแสนคุ้นเคยกับเรือนผมสีทองอร่ามราวกับแสงจันทรา หูและหางสีขาวบริสุทธิ์ นัยน์ตาสีแซฟไฟร์แสนงาม รุปร่างที่สะโอดสะองแต่ที่สำคัญกว่านั้นคือมันสูงโครตตตตต

(แกติดใจตรงนี้รึคามุย)

ก่อนที่ร่างเล็กกว่าจะเข้าไปทักทายก็เหลือบไปเห็นมือขาวอมชมพูของแมวน้อยในครั้งอดีตเกาะกุมอย่างแน่นหนากับมือใหญ่ของสุนัขสีดำที่แสนคุ้นตา สุนัขที่เจ้าแมวตัวดีให้ความสำคัญ สุนัขตัวที่พรากเจ้าตัวดีไปจากเขา

ถึงกระนั้นรอยยิ้มรายก็ยังปรากฏบนใบหน้างามของเคะราชินีเมื่อได้เห็นนัยน์ตาที่ส่องประกายอย่างมีความสุขและรอยยิ้มที่ฉีกเสียกว้างเมื่อยืนเคียงข้างคนรัก

อา ตลอดมามีความสุขสินะไฟย์

ถ้าอย่างงั้นต่อจากไปนี้ก็ขอให้มีความสุขมากขึ้นเรื่อยๆนะ

..............................................................จบแล้วเคอะ คามุยจับไฟย์กดไปดูในเนื้อเรื่องหลักเอานะคะ

(เรื่องโฉมงามกับเจ้าชายอสูรอันนั้นคามุยได้จับกดชัวส์ 55+)

2 Comments